De jonge Bart Collins haat zijn pianolessen bij de tirannieke Dr. Terwilliker, die zijn moeder lijkt te hypnotiseren. In een Seussiaanse droomwereld belandt Bart in een muzikale nachtmerrie vol klavieren en kelders, waar 500 jongens een reusachtige piano moeten bespelen. Samen met de loodgieter Zabladowski probeert hij zijn moeder te bevrijden en het krankzinnige concert te stoppen.

The Man with No Name jaagt samen met een premiejager op een doortrapte schurk, een verstandshuwelijk dat door vele stormen geteisterd wordt. Met zijn kenmerkende stijl (indringende close-ups, veel stiltes, de muziek van Morricone) verheft Leone een dun verhaaltje tot visuele poëzie. Eastwoods The Man with No Name was een directe inspiratie voor Snake Plissken, de antiheld uit Escape from New York en Escape from L.A..

In De spiegel - waarin een stervende dichter zijn leven overschouwt - vloeien jeugd, moederliefde, oorlog, droom en poëzie door elkaar alsof tijd water is. De film vraagt om overgave: wie een plot zoekt, verdwaalt; wie kijkt, hoort en voelt, vindt een zeldzaam intiem zelfportret. Beelden van wind, vuur, gezichten en archiefmateriaal spiegelen een privéleven gedurende een eeuw geschiedenis. Een film die niet uitlegt, maar nazindert als een open wonde.

Een overval op een politiepost in L.A. dwingt politie en gangsters tot solidariteit. Carpenter is in zijn beklemmende tweede langspeelfilm de kijker telkens een stapje voor en haalde zijn inspiratie bij Rio Bravo van Howard Hawks.

Gerestaureerde versie (DCP).

Rodriguez, toen vierentwintig, debuteerde met deze voor amper zeven duizend dollar gedraaide neowestern over een jonge mariachi op zoek naar werk, die verward wordt met een huurmoordenaar die een gitaarkoffer vol wapens draagt. Een dodelijke achtervolging vol geweld, misverstanden en onverwachte allianties volgt, boordevol vuurgevechten en zwartkomische situaties.

De vroege korte films Charlotte et son Jules en Charlotte et Véronique van Godard gelden als speelse voorbodes van de Nouvelle Vague. Met humor en formeel experiment verkent Godard hierin thema’s van jeugdige liefde en ironische rebellie. L’Amour existe van Pialat is een melancholische, ironisch getoonzette, documentaire schets van het grauwe naoorlogse leven in de Parijse voorsteden, waarin hij de realiteit van het alledaagse bestaan compromisloos toont.

Het verhaal van Jakie Rabinowitz, zoon van een chazan (een joodse voorzanger), die de vloek van zijn familie riskeert om jazzentertainer te worden. In deze “musical” klonk voor het eerst synchroon gesproken dialoog en zang op het scherm - een technische doorbraak die bioscooppubliek wereldwijd betoverde. Het grote succes markeerde een mijlpaal die de filmgeschiedenis voorgoed veranderde en opende de weg voor latere Hollywood-musicals. Daarnaast ook een tijdsdocument dat de destijds genormaliseerde praktijk van de blackface in stille films blootlegt.