Ik zal nooit vergeten hoe ik in 1982 voor het eerst Passion zag en me afvroeg hoe de eenvoudige beelden van een vliegtuigspoor bij de opening zo mooi konden zijn. Ik beschouw Passion als een film uit een periode waarin Godard speelfilms maakte met een redelijk begrijpelijk, ietwat verwarrend plot, met toch een duidelijke politieke ondertoon. Het mooiste van de film zit in de verhaallijn waarin een regisseur Rembrandts De Nachtwacht ensceneert met acteurs. Voor velen blijft het een uitdagende film. Ik geef toe dat ik hier net van houd. – Kristin Thompson