De stille groei van het dienstmeisje Mui in het Saigon van de jaren 1950. Met bijna woordloze scènes, zintuiglijke details en een zorgvuldig gecomponeerde beeldtaal maakt de film het alledaagse poëtisch. De trage camerabewegingen, het ritme van huishoudelijke handelingen en de nadruk op geur, tast en geluid creëren een cinema van aandacht en innerlijke rijping, bekroond in Cannes met de Caméra d’Or voor beste debuut.