X

Votre don fait vivre le cinéma !
Uw gift brengt film tot leven!

Met micro butgetten draait Matías Piñeiro (Buenos Aires, 1982) films die de banden tussen cinema, literatuur en theater verkennen. Met amper zes, relatief korte films op zijn actief is hij reeds een van de meest veelbelovende hedendaagse regisseurs. Een te ontdekken talent waarvan CINEMATEK zowel het in België onvertoonde werk presenteert, als een uitgebreide en boeiende carte blanche die zijn grote liefde voor film weerspiegelt. We treffen er invloedrijke Argentijnse filmmakers (Hugo Santiago, Leopoldo Torre Nilsson), sleutelcineasten (Jean Renoir, Chantal Akerman), favoriete films (Dance, Girl, Dance van Dorothy Arzner, La caida van Torre Nilsson) en natuurlijk ook amoureuze quid pro quo’s (Le Quadrille van Guitry), komedies (Sylvia Scarlett van Cukor) en theateradaptaties (King Lear van Godard). Matias Piñeiro komt naar CINEMATEK op 04.11 en op 05.11 voor ontmoetingen met het publiek en op 06.11 voor een studiedag.


Sommige films moet je gezien hebben. CLASSICS is een vrije verzameling mijlpalen en meesterwerken met mythische personages aan beide kanten van de camera. Referentiepunten. Natuurlijk valt er te discussiëren over hun specifieke kwaliteiten, maar niet over het feit dat ze deel zijn gaan uitmaken van een algemeen cultuurgoed. Ze doen als verzameling meer dan voorbeelden stellen of een standaard bepalen: ze maken de dialoog over cinema mogelijk.


Als je de Franse film moet samenvatten in twee figuren, schreef Paul Vecchiali in 2009, dan zijn dat Jean Gabin en Danielle Darrieux. Honderd werd ze dit jaar, de vrouw die de Franse cinema niet alleen de eerste en grootste ster van de sprekende periode gaf, maar bovenal een actrice met talent voor het naadloos combineren van naturel, emotie en ironie.


1917 was het jaar van twee Russische revoluties, maar ook het vierde jaar van de eerste wereldoorlog. Een kantelpunt in de geschiedenis dat een groot deel van het verdere verloop van de 20ste eeuw zou bepalen. Deze cyclus verzamelt 19 films die de gebeurtenissen van dat jaar, de aanloop ertoe en de nasleep ervan, vanuit diverse oogpunten belichten.
In 1997 besloot een groep vrouwen met een gedeelde liefde voor film een vereniging op te richten om de auteursfilm aan te moedigen en te ondersteunen. Vanaf dan reiken ze met VZW CinéFemme elk jaar de CinéFemme Award uit. Om de verjaardag van de vereniging te vieren, laat CINEMATEK deze herfst zien welk soort films in aanmerking kwamen: op het programma de films die de laatste 20 jaar in de prijzen vielen.

Op 18.11 en 19.11 ontvangt CINEMATEK het Brussels Art Film Festival (BAFF). Meteen dé gelegenheid voor een programma dat de geschiedenis van de kunstdocumentaire wil vertellen aan de hand van 12 films, gemaakt over een periode van 50 jaar.


Het lot van het werk van Andrzej Wajda (1926-2016), die in oktober vorig jaar overleed, was altijd nauw verbonden met de geschiedenis van zijn land, dat van Polen. De regisseur kon voor het eerst op een onmiskenbare belangstelling in het Westen rekenen ten tijden van de dooi, toen hij met veel ophef en brio op het internationale toneel verscheen, het begin van de vernieuwing van de Poolse cinema. Hij beeldde toen het tragische lot van zijn land uit door middel van een romantische symboliek waarmee hij de Sovjetcensuur omzeilde, een belangrijk gebaar waarin het Poolse publiek zich in meer dan een opzicht herkende.