SPECIALE VERTONING

ÂGE D'OR PRIJS / FILMVONDSTEN

01.07 > 14.07


Avontuurlijke cinefielen gezocht voor het Âge d'Or & Filmvondsten filmfestival! De twee eerste weken van juli staan 21 in België onuitgegeven films op het programma. Ze werden geselecteerd op grote internationale filmfestivals omwille van hun uitdagende onderwerp en esthetiek.

+ Meer weten

Nieuw is de Publieksprijs: de film die het meest stemmen van het publiek krijgt, gaat met de eer lopen. Stemmen kan na afloop van de vertoning.
> Naar de tussenstand.

01.07 & 08.07 The anchorage van Anders Edström & C.W. Winter, USA - Zweden 2009 Aan de hand van kleine dagboeknotities in voiceover en lang uitgesponnen contemplatieve sequensen, krijgen we een beeld van het dagelijkse leven van de vijftigjarige Ulla. Ze woont geïsoleerd op een eiland aan de Scherenkust van Stockholm, waar ze — zo lijkt het althans — een leven in complete harmonie met de natuur en zichzelf leidt. Met een camera die op een bedeesde afstand blijft, volgen we haar routineuze handelingen, telkens in beeld gebracht met subtiele variaties. Op een dag dringt een mysterieuze jager haar wereld binnen en ze raakt van de kaart... Deze sobere en meditatieve debuutfilm met prachtige beelden van de Zweedse natuur won in Locarno de Filmmakers of the Present competitie.
01.07 & 12.07 Nothing personal van Urszula Antoniak, Ierland - Nederland 2009 Een jonge, ontredderde Nederlandse vlucht naar de uitgestrekte, groene landschappen van Ierland op zoek naar troost. Tijdens haar eenzame trektocht botst ze op een dag op een mooi huis aan een meer. Ze krijgt er onderdak in ruil voor werk aangeboden door een zachtaardige vijftiger (mooie rol voor Stephen Rea). Hoewel hun relatie aanvankelijk strikt zakelijk lijkt, bloeit er iets moois tussen de twee. De in Nederland wonende Poolse cineaste Urszula Antoniak triomfeerde met dit trefzeker geregisseerde debuut in Locarno (maar liefst 6 prijzen) en is ondertussen uitgegroeid tot de succesvolste Nederlandse arthouse-film van het laatste decennium.
01.07 & 10.07 The Portuguese nun
A religiosa Portuguesa van en met Eugène Green, Portugal - Frankrijk 2009 Een charmante film-in-de-film met Eugène Green zelf in de rol van een Franse regisseur die een 17de-eeuws boek over een Portugese non verfilmt in Lissabon. De jonge Franse actrice die de hoofdrol vertolkt, heeft net een gecompliceerde liefdesaffaire achter de rug en komt, hoewel ze een Portugese moeder heeft, voor het eerst in Lissabon. Ze papt er aan met haar mannelijke tegenspeler, om uiteindelijk soelaas en loutering te vinden bij een jonge Portugese non die ze ontmoet op de set. Een intrigerend vehikel voor Greens vaste stijlelementen (zie ook Le monde vivant en Le Pont des Arts): gemaniëreerde dialogen, statische shots en verheven muziek.
02.07 & 12.07 Boxing gym van Frederick Wiseman, USA 2010 De 8O-jarige Frederick Wiseman, grootmeester van de documentaire, beschrijft hier het reilen en zeilen in een kleine boks- en fitnesszaal in Austin, Texas. Hij wordt zelf lid gedurende de draaiperiode en net als de andere gebruikers kijkt zijn camera terughoudend rond naar de bewegende lichamen, de krijgschoreografieën, het obsessieve oefenritme, de vriendschappen tussen zondagsboksers en professionelen, tussen mannen en vrouwen, kinderen en bejaarden, volk van alle slag, met diverse motivaties, in de ring, op de banken, in de vestiaire, bij de inschrijving ... Een dwarsdoorsnede van dagdagelijks Amerika van de auteur van Titicut follies.
02.07 & 08.07 My joy
Schastye moe van Sergei Loznitsa, Duitsland - Oekraïne - Nederland 2010 Een vrachtwagenchauffeur rijdt verdwaald en strandt op een verlaten aardeweg in het Russische binnenland ver van de bewoonde wereld. Zijn nachtrust wordt er verstoord door een drietal landlopers die het op zijn lading hebben gemunt. Een ontmoeting die hem meesleurt in een onmenselijke provinciale wereld vol geweld en wetteloosheid. De naturalistische beelden en de keuze voor breedbeeld zorgen voor een expressieve visuele stijl en maken de onophoudelijk sluimerende dreiging des te groter. Documentairemaker Sergei Loznitsa levert met My joy een krachtig speelfilmdebuut af dat als een ingetogen versie van Alexei Balabanovs Cargo 200 kan bekeken worden.
02.07 & 12.07 Nénette van Nicolas Philibert, Frankrijk 2010 Ze is 40 jaar, woont in Parijs, heeft rood lang haar, houdt van een kopje thee en ze heet Nénette. De ster in de nieuwe film van Nicolas Philibert (et avoir, Le pays des sourds, etc.) is een uitzonderlijke persoonlijkheid en een van de orang-oetans die leven in het populaire apenhuis van de Menagerie du Jardin des Plantes. Nénette is een echte professional: onverschillig kijkt ze neer op de tientallen mensen die haar glazen kooi passeren en hengelen naar haar aandacht. Philibert toont enkel de zijde van de apen en monteert daarop de commentaren van de bezoekers die steeds buiten beeld blijven. Een charmante documentaire over kijken en bekeken worden én over de dierentuin als plaats om te kijken, net als de filmzaal.
03.07 & 11.07 Film socialisme van Jean-Luc Godard, Frankrijk - Zwitserland 2010 De jongste film van Jean-Luc Godard is een intellectuele en fysieke ervaring. Een symfonie in drie bewegingen: Des choses comme ça — Een pakboot op de Middellandse Zee, een mengelmoes van gesprekken in verschillende talen tussen passagiers op vakantie. Notre Europe — Op een nacht dagen broer en zus hun ouders voor het Gerecht van hun Jeugd. Ze eisen pertinente antwoorden over themas als vrijheid, gelijkheid en broederlijkheid. Nos humanités — Een bezoek aan Egypte, Palestina, Odessa, Hellas, Napels en Barcelona, zes plekken van echte of valse mythes.
03.07 & 07.07 How I ended this summer
Kak ya provyol etim letom van Aleksei Popogrebsky, Rusland 2010 Twee mannen zijn de enige bewoners van een vervallen weerstation ergens op een eiland in de Noordelijke Ijszee. Een schip is onderweg om hun op te halen en hun missie op te doeken. Sergei is een ervaren meteoroloog die zo snel mogelijk terug wil naar vrouw en kind, en Pavel een dromerige stagiair die uit is op avontuur, maar enkel met verveling wordt geconfronteerd. Op een dag, wanneer Sergei uit vissen is, ontvangt Pavel een radioboodschap met verschrikkelijk nieuws. Omdat hij zelf het bericht niet aan Sergei wil doorgeven, wacht hij de komst van het schip af... Dit claustrofobisch drama viel in Berlijn twee maal in de prijzen: voor het beste camerawerk (Pavel Kostomarov), en de beste hoofdrolspelers (Grigoriy Dobrygin en Sergei Puskepalis).
03.07 & 13.07 Eastern drift
Indigène d'Eurasie van en met Sharunas Bartas, Frankrijk - Rusland - Litouwen 2010 De alombejubelde Litouwse regisseur Sharunas Bartas neemt in deze onderkoelde thriller zelf de hoofdrol voor zijn rekening en kruipt er in de huid van de weinig spraakzame, 40-jarige crimineel Gena die het hoofd boven water probeert te houden nadat hij verstrikt is in een zich alsmaar nauwer sluitend netwerk van drugstrafiek. Op de vlucht doorkruist hij Europa, van Frankrijk tot Polen, Litouwen, Wit-Rusland en Rusland. Bartas ziet in deze flitsende film noir af van zijn kenmerkende gestrengheid (er zijn opvallend veel dialogen in Eastern drift!) en bewijst het thrillergenre volledig te beheersen. Let verder op de schitterende fotografie (het kobaltblauwe Moskou), het zwierige camerawerk en de opmerkelijke score van Alexander Zekke.
04.07 & 11.07 Totó van Peter Schreiner, Oostenrijk 2009 Intense documentaire over het heimwee van de Italiaanse migrant Totó, die al jaren in Wenen als portier werkt, en geregeld terugreist naar zijn geboortedorp Tropea. Omdat de film juist gaat over de dingen die Totó mist in zijn leven, focust Schreiner niet zozeer op het Weense luik, maar wel op het Calabrische kustdorpje, met zijn vervallen huisjes, kliffen, toeristen en vooral de oude vrienden van Totó. De radicale en compromisloze aanpak van de experimentele documentairemaker Peter Schreiner (monochrome beelden, een resem extreme close-ups, een uitgepuurde geluidsband), maakt dit poëtisch portret tot een bijzonder zintuiglijke en onvergetelijke kijkervaring.
04.07 & 13.07 Chantrapas van Otar Iosseliani, Frankrijk - Georgië 2010 Een semi-autobiografische schets van de 76-jarige filmveteraan Otar Iosseliani (Les favoris de la lune, La chasse aux papillons) over het reilen en zeilen van een Georgische regisseur die films wil maken in zijn pre-glasnost thuisland, geconfronteerd wordt met allerlei ideologische absurditeit en de wijk neemt naar Frankrijk om er zijn geluk te beproeven. Al snel ontdekt hij dat het vrije Westen hem evenzeer beknot als de geïndoctrineerde sovjetcensors. Behalve Bulle Ogier en Pierre Etaix bestaat de cast — zoals gebruikelijk bij Iosseliani — uit niet-professionelen. Een meesterlijke komedie, met weinig plotontwikkeling, maar boordevol onderkoelde humor en visuele vondsten.
04.07 & 13.07 Octubre van Daniel Vega & Diego Vega, Peru 2010 Voor de misantrope pandjesbaas Clemente lopen de zaken goed tot hij na een hoerenbezoek thuiskomt en een mandje met een baby vindt. Zijn dagelijkse routine komt op de helling te staan als hij beslist de vermoedelijke moeder, een prostituée, op te sporen en de zorgen voor het kind over te laten aan een devote buurvrouw die bij hem intrekt. Met hun debuut Octubre brengen de jonge broers Daniel en Diego Vega "hun interpretatie van de cinema van Robert Bresson, Aki Kaurismaki en Jim Jarmusch" zowel op inhoudelijk vlak als qua stijl en kleurenpalet. Het was 15 jaar geleden dat een Peruviaanse film nog eens deel uitmaakte van de officiële selectie in Cannes, maar Octubre was meteen goed voor de Prix du Jury van de sectie Un certain regard.
05.07 & 14.07 Elbowroom van Ham Kyoung-Rock, Zuid-Korea 2010 Een keihard neo-realistisch drama over een jonge Koreaanse vrouw die lijdt aan hersenverlamming, maar ondanks haar zeer beperkte fysieke capaciteiten zo zelfstandig mogelijk wil leven. Het personeel van de katholieke instelling waar ze met andere zwaar gehandicapte lotgenoten resideert, neemt het niet zo nauw met de christelijke waarden en maakt geregeld misbruik van de zwakke positie van de bewoners. Het hek is van de dam wanneer blijkt dat de jonge vrouw zwanger is. Een overrompelende film, in documentaire stijl gefilmd en voldragen door de ronduit verbluffende vertolking van hoofdrolspeelster Park Ji-Won.
05.07 & 14.07 End
Fin van Luis Sampieri, Spanje 2010 Drie tieners die elkaar enkel via hun screen names op het internet kennen sluiten een pact om samen zelfmoord te plegen. Ze ontmoeten elkaar voor het eerst in levende lijve aan een verlaten weg. Bedoeling is om samen naar een afgelegen plek in een bos te rijden om daar dan hun noodlot te beslechten. Maar als blijkt dat één van de drie een moslimmeisje is, veranderen de plannen en raken de gemoederen verhit... Een meedogenloze film over de banaliteit van de dood en de gevoelloosheid van het computertijdperk. Strakke en sobere regie, opgesmukt door een opvallende soundtrack met sitarmuziek en gefluit.
05.07 & 09.07 Cold water of the sea
Agua fría de mar van Paz Fábrega, Costa Rica - Frankrijk - Spanje 2010 Een jong en rijk Costa Ricaans koppel op weg naar hun hotel aan de kust stoten 's nachts op een zevenjarig meisje dat van huis is weggelopen. Ze beslissen de nacht samen door te brengen in de auto. De volgende ochtend is het meisje spoorloos... Via een reeks kleine, haast banale situaties, schetst Paz Fabrega op subtiele manier de parallellen tussen een jonge vrouw en een meisje die beide willen ontsnappen aan hun beklemmende omgeving. Deze in moeilijke omstandigheden onstane debuutfilm ontkracht gebruikelijke clichés. Het paradijselijke decor wordt bedreigende natuur en ook van het schattige kind gaat een zekere dreiging uit. Bekroond met de Tiger Award tijdens de laatste editie van het Filmfestival van Rotterdam.
06.07 & 14.07 Myna has gone
Myna se va van Sadrac González & Sonia Escolano, Spanje 2009 Een jonge illegale migrante is het huishoudhulpje van een bourgeois koppel en hun zoontje. Wanneer het koppel op reis is, raakt het jongentje betrokken bij een ongeval. Om zich niet in nesten te werken, vermijdt Myna omwille van haar illegaliteit het ziekenhuis en gaat op zoek naar een alternatieve oplossing om de jongen te redden. Overleven aan de zelfkant van de maatschappij krijgt hier een nieuwe betekenis. Een naar de keel grijpende zero budget film, niet in het minst door de in één ononderbroken shot van 33 minuten opgenomen verkrachtingsscène, waarvoor de hoofdactrice (de jonge revelatie Maria Del Barrio) maar liefst drie maanden repeteerde.
06.07 & 10.07 Nostalgia for the light
Nostalgia de la luz van Patricio Guzmán, Frankrijk - Chili - Duitsland 2010 In zijn nieuwe documentaire schuwt de Chileense veteraan Patricio Guzman (vooral bekend van La bataille du Chili, Le cas Pinochet en Salvador Allende) eens te meer de kritiek op zijn land niet. Nostalgia de la luz lijkt aanvankelijk te gaan over de parallellen tussen astronomie en archeologie, twee wetenschappelijke disciplines die zij aan zij het verleden bestuderen in de ideale omstandigheden die de Atacama Woestijn biedt. De film krijgt een andere wending als we te weten komen dat op dezelfde locatie duizenden tegenstanders van het Pinochetregime in concentratiekampen werden terechtgesteld en de nabestaanden er decennia later nog steeds op zoek gaan naar de overblijfselen van hun verdwenen geliefden. Of hoe de Chileense staat en een deel van de bevolking het trauma van de recente geschiedenis liever niet blootgelegd zien.
06.07 & 09.07 The strange case of Angelica
O estranho caso de Angélica van Manoel de Oliveira, Portugal 2010 Dit 49ste werk van een ware filmveteraan is een vreemde liefdesgeschiedenis met trekjes van een fantastische of filosofische fabel. Op een avond in de Dourovallei, tijdens de jaren 50, wordt een fotograaf gevraagd het laatste portret te maken van een jonge vrouw die in de namiddag overleed, vlak na haar huwelijk. Een obsederende relatie, die de grens tart tussen leven en dood, onstaat tussen fotograaf en model. Manoel de Oliveira blijft trouw aan zijn inspiratie, wars van commerciële criteria, en zorgt voor een subtiele en minutieuze regie in deze film die raffinement en serieux combineert in een nieuwsoortige elegie.
07.07 & 10.07 Crab trap
El vuelco del cangrejo van Oscar Ruíz Navia, Colombia - Frankrijk 2009 Een jonge man is op de vlucht voor een niet nader bepaalde crisis in zijn thuisstad en belandt na een moeizame tocht door de jungle bij een gemeenschap van zwarte ex-slaven die op een afgelegen strandplaats aan de Colombiaanse kust, bekend als La Barra, proberen te overleven. Daar wacht hij op een boot om zijn tocht verder te zetten, maar nestelt zich tegelijkertijd in een cultuur die hem niet volledig vijandelijk is gezind. Regisseur Ruiz Navia heeft een voelbare empathie met zijn cast van niet-professionele autochtonen, die hij filmt met veel respect en beheersing. Hij schept een spontane sfeer door het subtiele gebruik van de handcamera en een uitgekiende geluidsband van omgevingsgeluiden. De succesvolle fusie van verhaalkunst en etnografie zorgt voor een ijzersterk debuut.
07.07 & 08.07 Young girls in black
Des filles en noir van Jean-Paul Civeyrac, Frankrijk 2010 Twee wilde tienermeisjes van bescheiden komaf delen een voorliefde voor geweld en een totale minachting voor de wereld. Het enige waar ze vrede mee kunnen vinden is hun vriendschap. Ze worden steeds onhandelbaarder voor hun omgeving en ervaren zelf hun situatie als uitzichtloos. Op een dag besluiten ze om er samen een einde aan te maken. Regisseur Jean-Paul Civeyrac (die in 2003 met Le doux amour des hommes eerder geselecteerd werd voor de Filmvondsten) deed meer dan tien jaar onderzoek rond dubbele zelfmoorden en stelt hier het romantische aspect van de zelfdoding op pertinente wijze in vraag. Een strak gekadreerd en sfeervol gefotografeerd drama.
09.07 & 11.07 Between two worlds
Ahasin Wetei van Vimukthi Jayasundara, Sri Lanka 2009 Een man komt letterlijk uit de lucht gevallen, baant zich een weg doorheen een halfverwoeste stad in opstand en vlucht met een vreemde vrouw de heuvels in. Ze geven zich over aan de pracht van de natuur, maar dienen zich ook daar te beschermen tegen een oorlog die alsmaar gruwelijkere proporties aanneemt. Een enigmatische en onthutsende film waarin symbolist Jayasundara 5 jaar na The forsaken land de geweldadige geschiedenis van zijn vaderland Sri Lanka verder allegoriseert, met het schitterende landschap als stille getuige. Het hypergestiliseerde, nagenoeg hypnotiserende camerawerk in combinatie met de broeierige dreiging op de achtergrond laat geen enkele kijker onberoerd.