Sinds de Nouvelle Vague is het tij niet gekeerd voor Agnès Varda, en blijft er veel filmmateriaal aanspoelen op de door de cineaste zo geliefde stranden. Zoals de titel van haar laatste film laat vermoeden, hebben stranden haar onophoudelijk geïnspireerd, zowel op persoonlijk als op artistiek vlak. Onze Varda-cyclus, ter gelegenheid van de tentoonstelling met foto's en installaties van Varda in de kunstgalerij Obadia, begint met haar allereerste films, La pointe courte en Cléo de 5 à 7, die elk getuigen van deze unieke voorliefde voor het geheugen en het strand. Verder tonen we Jacquot de Nantes, over de levensloop van Jacques Demy, Jane B. par Agnès V., een mooi portret van Jane Birkin, die Varda castte in Kung-fu master!, T'as de beaux escaliers tu sais, een korte hommage aan het 50-jarig bestaan van de Cinémathèque française, Les cent et une nuits de Simon Cinéma, een fantasierijke evocatie van een eeuw cinema en ten slotte haar originele autobiografie Les plages d'Agnès. De regisseuse zal aanwezig zijn op 3, 4 en 6 juni.
Hedendaagse en klassieke film komen ruimschoots aan bod in Studio 5, maar ook onuitgegeven films krijgen hier een nationale release, ficties en documentaires met een bijzondere aandacht voor zelden vertoonde producties uit minder voor de hand liggende cinematografieën en de Belgische auteursfilm. Zo tonen we tot 25.09 Carcasses uit Québec, de bitterzoete Kroatische komedie Armin en de nieuwe Philippe Blasband: Maternelle (avant-premiere 09.09).
Peter Lorre, de meest gezochte slechterik van de klassieke cinema, stelde zijn talent ten dienst van onsterfelijke films als
M van Fritz Lang,
The man who know too much van Hitchcock,
Casablanca en
The Maltese falcon (met als tegenspeler Bogey),
Arsenic and old lace van Capra,
Silk stockings met Fred Astaire en
The raven van Roger Corman, alle te zien in FLAGEY
Zonder de inbreng van Paul Leni's cinematografisch en moreel chiaroscuro zou de horrorcinema er ongetwijfeld anders hebben uitgezien. De macabere verbeelding van de Duitse scenarioschrijver, decorateur en regisseur maakte indruk op Hollywood, maar na slechts vier Amerikaanse films, die van grote invloed waren op het horrorgenre, stierf Leni op 44-jarige leeftijd.
Hoewel ze maar een handvol films samen gedraaid hebben, waren Yves Montand en Simone Signoret hét iconische acteurskoppel van de Franse cinema tijdens het derde kwart van de twintigste eeuw. Het was een relatie die veel stormen kende, maar ze allemaal overleefde. 25 jaar na de dood van Signoret duikt CINEMATEK in het verleden voor een retrospectieve van het werk van deze twee enorme persoonlijkheden.
De Belgische Spoorwegen viert zijn 175-jarig bestaan en stelt speciaal voor die gelegenheid een hele reeks activiteiten voor waar ook CINEMATEK aan deelneemt. Laat u, met een programma dat fictiefilms en documentaires samenbrengt, door de spoorwegen vervoeren, met alle personages, landschappen, acties en codes die daar bij horen.
Charles Bukowski, de gedoemde schrijver bij uitstek, maakte van de wanhoop en zelfvernietiging krachtige poëzie. Het is geen sinecure om de unieke en groezelige sfeer van zijn uitzonderlijke teksten voor het grote scherm te adapteren. Marco Ferreri, Barbet Schroeder, Bent Hamer en de Belg Dominique Deruddere zijn er wel in geslaagd, ten bewijze deze cyclus.
Mae Busch was
partner in crime van Erich von Stroheim, vriendin van Lon Chaney, gekend als "the versatile vamp", en geliefd in slapstick vanwege haar onfeilbare techniek bij het gooien van servies. Ze werd vooral bekend als mevrouw Hardy in de latere Laurel en Hardy films.
Te midden van een Amerikaanse filmindustrie die in de eerste plaats een "Droomfabriek" is, blijft Woody Allen een "realist". Nochtans, waagt deze onvermoeibare chroniqueur van de New Yorkse zeden en gewoontes, zich geregeld aan het bovennatuurlijke.
Jean-Luc Godard is al jaren de meest eigenzinnige filmmaker van de planeet. Dat kunt u zelf ontdekken dankzij onze dwarsdoorsnede van zijn werk, met de nadruk op de jaren 60 en 80.
Het KlaraFestival 2010 viert tussen 7 en 17 september de 150ste verjaardag van Gustav Mahler, één van de belangrijkste kunstenaars uit het 19de eeuwse fin-de-siècle. Tien dagen lang biedt THE Mahler CONNECTION hedendaagse dans, film en klassieke muziek van topniveau. CINEMATEK verkent samen met Klara, BOZAR, Kaaitheater, De Munt en FLAGEY de erfenis van de Oostenrijkse componist. De filmgeschiedenis is doorspekt met Mahlers œuvre. CINEMATEK vertoont drie films die ondenkbaar zijn zonder Mahlers inbreng.
Samengesteld in samenwerking met de afdeling pedagogie van de Francisco Ferrer Hogeschool, stelt het programma GRANDIR À L'ÉCRAN, in het kader van de reeksen CLASSICS en UPDATE, een vijftiental films voor waarin de kinderjaren en hun dynamiek centraal staan.
Toen Dennis Hopper op 29 mei van dit jaar op 74-jarige leeftijd overleed, werd ook de contestatie in de Amerikaanse cinema definitief ten grave gedragen. Hopper, de man achter de emblematische sixtiesfilm
Easy rider, heeft in meer dan 150 films meegespeeld, en heeft er 8 geregisseerd. CINEMATEK grasduint in zijn oeuvre.
Als scenarist heeft Philippe Blasband een grote bijdrage geleverd aan de opmars en de ontwikkeling van de hedendaagse Belgische film. Hij neemt bovendien geregeld plaats achter de camera en ter begeleiding van zijn nieuwe film Maternelle, bieden we nu een retrospectieve.
Ter gelegenheid van de 10de verjaardag van het cultureel magazine
Knack Focus, stelde hoofdredacteur en filmcriticus Patrick Duynslaegher een eigenzinnig programma samen met films die hem in die periode om diverse redenen markeerden.
CINEMATEK nodigt samen met het vrouwenfilmfestival 'Dames draaien' de Nederlandse regisseuse Marleen Gorris uit. Op 20 september komt ze haar nieuwe film Within the whirlwind voorstellen, dat tevens het startpunt vormt voor een retrospectieve.
Op de vraag wat zijn voornaamste invloeden waren, antwoordde Orson Welles : « John Ford, John Ford en John Ford ». John Ford is ongetwijfeld een van de grootste Amerikaanse regisseurs. Hij synthetiseerde de visuele en verhalende verworvenheden van vroege meesters als Griffith en Murnau tot een schijnbaar eenvoudige en voldragen stijl en was van niet te overschatten invloed op latere filmmakers. Een seizoen lang brengt CINEMATEK hem hulde.
Congo bevrijdde zich in 1960 van een vijftigjarige Belgische kolonisatie. Gedurende de hele koloniale periode, maar vooral na W.O. II, hebben kolonialen — missionarissen, ondernemers en ambtenaren, maar ook avonturiers, toeristen en cineasten — het leven in de kolonie op film vastgelegd. Een kleine duizend van die films bleven bewaard. We selecteerden in samenwerking met het Koninklijk museum voor Midden-Afrika, KADOC en SOMA een staalkaart uit dit brede gamma bijzondere tijdsdocumenten. Ze vormt, naast de retrospectieve Thierry Michel, de hoofdbrok van het Congo-programma dat we tijdens de maand oktober aan u voorstellen.
Tussen 1940 en 1955 speelde Gene Tierney in een dertigtal films. Het daaropvolgende decennium liet ze zich nog een paar keer verleiden, maar al bij al heeft ze kwantitatief een bescheiden carrière. Op de kwaliteit valt niets af te dingen: ze werkte met Hollywoodmeesters als Mankiewicz, Lubitsch, Preminger, Dassin, von Sternberg en Wellman. CINEMATEK biedt u een overzicht van de carrière van de actrice die vooral bekend is als de titelheldin uit
Laura.
Regisseur, fotograaf, docent en journalist Thierry Michel begon in de vroege jaren zeventig met het draaien van televisiereportages en draaide al snel ook voor het grote doek. Hij maakt enkele fictiefilms, maar toch vooral geëngageerde documentaires. Eerst registreerde hij het geïndustrialiseerde Charleroi, eind jaren tachtig komt hij in Brazilië terecht en neemt de favela's onder de loep. Het contact met de zwarte cultuurgemeenschappen leidt tot het internationaal bejubelde
Zaïre, le cycle du serpent en, daaropvolgend, een reeks kritische films over de voormalige Belgische kolonie. CINEMATEK biedt u een overzicht van Thierry Michels 'Congofilms'.
Parallel met het project in het Chinees paviljoen rond de typerende
yellowface film
The red lantern, ging CINEMATEK op zoek naar andere gevallen uit diezelfde jaren 10 waarin blanke acteurs Aziatische rollen spelen.
